Παρασκευή, 20 Μαρτίου 2015

Εφιάλτης ήταν

Μύρισε πάλι θάνατος παντού.
Κοφτός αέρας, εκδικητικός.
Μάτια και στόματα με αίμα.
Αυτιά ξεριζωμένα, να έχουν άλλοθι.
Οι εικόνες πια δε σε τρομάζουν,
πως θα μπορούσαν άλλωστε;
Έχεις πια εκπαιδευτεί.
Κοιμάσαι ήσυχος , αφού καταδίκασαν τα γεγονότα.
Τι βάρος σου αναλογεί; Αναρωτήθηκες;
Τα χέρια σου, η φωνή σου, μέχρι που φτάνουν;
Πόσους σκέπασε η σιωπή σου;
Ανθρώπινα μέλη, σαν πλαστικά μπουκάλια
πεταμένα.
Αριθμοί κι εικόνες, εικόνες κι αριθμοί.
Δε σ'αγγίζουν.
Πως θα μπορούσαν άλλωστε;
Έχεις πια εκπαιδευτεί.
Αν νιώσεις ποτέ το στόμα σου μπουκωμένο με λάσπη,
αν ποτέ δεις να σφάζονται άνθρωποι μπροστά σου,
αν αλλοιωθεί η μορφή σου όλη από τον πόνο,
αν οι αριθμοί δεν φτάνουν για να μετρήσεις όσα έχεις χάσει,
αν τα παιδιά σου σε δυο δεύτερα γίνουν σκόνη,
τότε ξύπνα!
Γύρνα πλευρό...

Εφιάλτης ήταν.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου