Σάββατο, 12 Δεκεμβρίου 2015

Τα μάτια σου, το φως μου.

Δυο λεπτά δως μου, μην κλείσεις το φως ακόμη.
Τα ξέρω. Όλα τα ξέρω. Μη λυπάσαι
 Όλοι μας κουβαλάμε τις ντροπές μας.
Και τις κρύβουμε.
Μη νοιάζεσαι για μένα. Εγώ ξέρω. Σε ξέρω.
Τα μοιραστήκαμε τα σκοτάδια, θυμάσαι;
Τα ελαφρύναμε τα λάθη.
Με σάλιο, κορμί και χείλη σβήσαμε το φόβο.
Μη θυμώνεις. Αφού ξέρω. Και εσύ ξέρεις.
Ίσως γι'αυτό κάνεις τόσο θόρυβο. Μπας και σε ακούσω!
Μη γελιέσαι με τις φωτογραφίες. Χαρτιά είναι.
Με οσμή έρωτα και χρώμα παλιακό.
Μη μένεις σε αυτό που βλέπεις.
Σε αυτό που νιώθεις κρατώντας τες μονάχα.
Άσε τους περαστικούς να φωνάζουν και να πανηγυρίζουν.
Εμείς ξέρουμε. Τα μάτια γνωρίζουν. Το σώμα θυμάται.
Μου ανήκεις.
Τα χέρια αισθάνονται. Ο νους υποφέρει.
Σου ανήκω.
Τώρα κλείσε το φως κι αγκάλιασε την.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου